وصف آسمان ها

 

خدای تعالی گوید: بیافرید هفت آسمان را تو بر تو

 

 پس خبر داد که بعضی آسمانها به روی بعضی قرار دارند. کلبی بر آن است که آسمان ها را به روی زمین قرار داد و به گونۀ قبه ای که کرانه های آن به زمین چسبیده باشد و مادام که تخصیص راستین و تبیین نیامده باشد ، بهترهمان است که سخن خدای را پیروی کنیم . وهب از سلمان فارسی رحمه الله روایت کرده است که خدای آسمان اول را از زمرد سبز آفرید و آن را برقع نامید و آسمان دوم را از سیم سپید و آن را به فلان نام خواند و آسمان سوم را از یاقوت آفرید ، تا آنجا که هر هفت آسمان را نام برد و اینکه هر کدام از چه گوهری است. از ابن عباس روایت شده است که گفت: آسمان اول از مرمر سپید است و سبزی آن از سبزی کوه قاف است و روایت کرده اند که آسمان موجی است نگهداشته (مکفوف). قدما در باب آسمان اختلاف کرده اند ، پس گروهی گفته اند که گوهر آسمان از آهن است و بعضی گفته اند که جوهری است صلب و به آتش جامد شده است تا به گونۀ یخ در آمده است . بعضی برآنند که اصل آن از گوهری است آتشین . بعضی برآنند که از گوهری است مرکب از گرم و سرد. بعضی برآنند که دودی است از بخار آب که فشرده و انبوه شده است . بعضی آن را گوهری بیرون از سرشت طبایع می دانند و همگان آسمانها را افلاک می خوانند.

 

برگرفته از کتاب « آفرینش و تاریخ» ، مطهر بن طاهر مقدسی